Nⓐⓣⓩⓐⓖⓔⓐⓡ ไม่ไปไหนแล้ว สิ้นหวังอยู่กับบ้าน!

ฝนตก ก่อนฉันจะออกจากบ้าน3วินาที
ฝนตก ทำให้รถติด
ฝนตก ทำให้ถนนลื่น
ฝนตก ทำให้ผ้าที่ตากไว้ไม่แห้ง
ฝนตก ทำให้รองเท้าเปียก ทั้งรองเท้าแตะ ร้องเท้าผ้าใบ ไม่เว้นแม้แต่รองเท้าหนัง
ฝนตก ทำให้ต้องพกร่มหนักๆไว้ในกระเป๋า
ฝนตก ทำให้ละอองฝนติดแว่นตาจนมองไม่เห็น
ฝนตก ทำให้ทรงผมที่ทำมาอย่างเรียบร้อยบรรลัยในทันใด
ฝนตก ทำให้ฉันต้องเดินฝ่ามันไปก่อนถึงบ้าน300เมตร
ฝนตก ทำให้น้ำท่วมซอยเข้าบ้านไม่ได้
ฝนตก ทำให้เสื้อผ้าฉันเปียกปอนตอนลุยฝน
ฝนตก ทำให้ฉันเป็นหวัด
ฝนตก ทำให้กระเป๋าหนังสือเสียหาย
ฝนตก ทำให้ไฟดับ
ฝนตก ทำให้คอมเจ๊ง
ฝนตก ทำให้เสาอากาศทีวีล้ม
ฝนตก ทำให้ฟังวิทยุไม่ได้
ฝนตก ทำให้ฟ้าผ่า
ฝนตก ทำให้ฉันร้องไห้ตอนฟังเพลงอกหัก
ฝนตก ทำให้คนสองคนรักกันที่กระท่อมปลายนา
ฝนตก พายุมาทำให้ออกจากบ้านไม่ได้
ฝนตก พายุมาทำให้ร่มพัง
ฝนตก ทำให้บรรยากาศน่าเบื่อ
ฝนตก ทุกวี่ทุกวันเพราะมันเป็นหน้าฝน

ฝนตก ตอนที่ฉันเขียนEntryนี้ และมันก็ไม่หยุดตกซะที...

เมื่อไหร่ฝนจะหยุดวะ!

สรุปว่า เกลียดหน้าฝนนั้นเอง... สิ้นหวังแล้ว สิ้นหวังกับหน้าฝนที่เลวร้าย!

ใครอยากเป็นแนวร่วมส่งจดหมายมาได้ที่

666 ตึกชินระ เมืองลูคอน เขตเซฟิโร่ จังหวัดโอกินาวะ

ที่อยู่แบบนี้มีในโลกด้วยเรอะ!